سه‌شنبه ۲ آبان ۱۳۹۶ - ۱۰:۰۰

گفت‌وگوی «قدس» با ابراهیم ایرج‌زاد:

«تابستان داغ» از بحران حرف می‌زند

حسین پورحسین

تابستان داغ

ایرج‌زاد اولین فیلم بلند سینمایی خود را در تیر ۱۳۹۵ با نام «تابستان داغ» مقابل دوربین برد. این اثر در همان سال به بخش مسابقه سی‌وپنجمین جشنواره فیلم فجر راه یافت و با نامزدی در ۱۳ رشته، رکورددار جشنواره فجر شد. از جمله، «تابستان داغ» نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی فیلم شد و همچنین توانست سیمرغ بهترین فیلمبرداری و تدوین را از آن خود کند.  با او به گفت‌وگو نشستیم تا از دشواری ساخت اولین کار بلند سینمایی‌اش بگوید.

قدس آنلاین- ابراهیم ایرج‌زاد، متولد ۲۸ تیر۱۳۶۰ در شهر مشهد، دارای دیپلم کارگردانی سینما از هنرستان سوره مشهد، به موازات دوره دیپلم موفق به گذراندن دوره یک‌ساله کارگردانی فیلم در انجمن سینمای جوانان مشهد شد. وی در سال ۱۳۸۰ به دانشگاه سوره اصفهان راه یافت و در سال ۱۳۸۵ در رشته کارگردانی سینما در مقطع کارشناسی دانش‌آموخته شد. همچنین او از سال ۱۳۸۶ عضو پیوسته «انجمن فیلم کوتاه خانه سینما» و از سال ۱۳۸۹ به شکل رسمی عضو «آکادمی داوران» انجمن فیلم کوتاه خانه سینما گردید.  

سرمایه‌گذار و تهیه‌کننده را چگونه برای کار اول راضی کردید؟

من ۲ سال درگیر فراهم‌کردن شرایط ساخت فیلم اولم بودم و یکی از مهم‌ترین دلایلی که باعث شد ساخت آن طول بکشد، این بود که سرمایه‌گذاری که حضورش قطعی شده بود، از کار کنار رفت. من دوستی دیرینه‌ای با هومن بهمنش دارم و با یکدیگر هم‌دانشگاهی بودیم. اولین فیلم کوتاهم که جوایز زیادی گرفت را با او ساختم و در فیلم «تابستان داغ» نیز او اولین سرمایه‌گذاری و مجری طرحی در سینما را تجربه کرد. از سوی دیگر، خانم الهام فلاح که خودشان نویسنده هستند و همسرشان به قصه علاقه‌مند شده بودند، در بخش سرمایه‌گذاری ورود کردند.

چرا برای ساخت اولین فیلم خود قصه‌ای به این تلخی را انتخاب کردید؟

ممکن است خود من به عنوان یک شخصیت حقیقی نقاط ضعفی داشته باشم و اصلاً خلاف آنچه در فیلمم می‌گویم، رفتار کنم اما وقتی فیلمی می‌سازید باید حقیقت را بگویید. در «تابستان داغ» از بحرانی حرف می‌زنیم که گریبانگیر جامعه امروز ماست.

در فیلم «تابستان داغ» زوج‌هایی به نام‌های ایمان و سارا و همچنین فرهاد و نسرین را داریم که هر کدام یک فرزند دارند. یک زوج ما از طبقه پایین جامعه است که مادر نقش خود را برای مادری‌کردن پذیرفته اما مجبور است کار کند. ولی زن مربوط به زوج دوم که پزشک هستند، مادری را قبول ندارد و می‌خواهد شرایط اجتماعی خود را حفظ کند. ۲ پدر هم داریم که یکی وجهه مثبت پدری است و دیگری منفی. اما توجه کنید که ایمان به زنش نمی‌گوید بنشین خانه و بچه‌مان را بزرگ کن بلکه می‌گوید برویم شهر خودمان تا والدینمان کمک کنند ولی سارا دوست دارد در تهران بماند.

منبع: روزنامه قدس