چهارشنبه ۱ آبان ۱۳۹۸ - ۰۹:۲۹

آن روزها

مدینه... دمشق... قسطنطنیه

سینا واحد

سینا واحد

اگر بخواهیم بر اساس ادبیات سیاسی امروز سخن بگوییم باید بگوییم: در طرح کودتای خونین و یا طرح براندازی صد درصدی «اندیشه ولایت»ی که امام «حسین» رهبری آن را در جهان اسلام عهده‌دار بود، امپراتوری روم شرقی نقشی اساسی و همه جانبه ایفا کرد .


 

اگر بخواهیم بر اساس ادبیات سیاسی امروز سخن بگوییم باید بگوییم: در طرح کودتای خونین و یا طرح براندازی صد درصدی «اندیشه ولایت»ی که امام «حسین» رهبری آن را در جهان اسلام عهده‌دار بود، امپراتوری روم شرقی نقشی اساسی و همه جانبه ایفا کرد و بزرگ‌ترین حامی حکومت نوپا و نوبنیاد امویان بود و خط ویژه حمایت‌های امنیتی و مالی را از «قسطنطنیه» پایتخت امپراتوری روم شرقی با «دمشق» پایتخت امویان برقرار ساخت تا از امنیت منافع اقتصادی و سیاسی خاورمیانه‌ای خویش حفاظت کند و از دلهره‌های نوین فرهنگی و ایمانی که قدرت و سیطره‌ کلیسا و ایمان مسیحی را به چالشی خطرناک و ویرانگر دعوت می‌کرد، نجات یابد.

برخلاف تصور رایج در افکار عمومی که مرکز امپراتوری روم را در شهر «روم» می‌شناسند و «روم» را مادر نقشه‌ها و سیاست‌سازی‌های امپراتوری می‌دانند؛ این شهر بزرگ و راهبردی «قسطنطنیه» بود که جایگاهی عالی در حکومتداری و تنظیم سیاست‌های منطقه‌ای امپراتوری بدست آورده بود و سیاست و قدرت نظامی و اقتصادی در شهر «قسطنطنیه»، حرف اول و آخر را در جهان امپراتوری می‌زد.

«قسطنطنیه» که در آغاز قرن چهارم میلادی پی‌ریزی شده، به‌خاطر پذیرش رسمی دین مسیحیت، توسط سزار برجسته و معروف رومی، امپراتور کنستانتین، به‌سرعت از جایگاهی معتبر و راهبردی برخوردار شد و از شهر «روم» پیشی گرفت و چند قرن، مرکز اصلی امپراتوری رم یا روم شرقی بود.

امپراتوری روم شرقی، با مرکزیت شهر «قسطنطنیه» از «ایمان مسیحی» به نفع سیاست‌های امنیتی منطقه‌ای و در تمامی خاورمیانه بهره می‌برد و با پشتیبانی رسمی از دین مسیحیت توانست مسیر رفت و آمد تجارت و ثروت را به‌سوی قسطنطنیه راحت و سهل سازد و بدین ترتیب در آغاز ظهور اسلام، این شهر ثروت‌مندترین شهر جهان و محل زندگی پولداران بزرگ و بازرگانان پرثروت شده بود.

بنابراین آشکار است که با برخاستن ندای «الله اکبر» و «لا اله الاالله» در مکه و مدینه، آژیر خطر در کاخ‌های امپراتوری روم شرقی به‌صدا درآید و این صدای جدید و تازه را تهدیدی پایدار و پرآسیب تلقی کند. تهدیدی که اگر در منطقه خاورمیانه توسعه پیدا می‌کرد، می‌توانست هم به اقتصاد امپراتوری آسیب وارد کند و هم سیادت و سلطه سیاسی امپراتوری روم را کاملاً بشکند!

شاید «معاویه» پایه‌گذار حکومت «امویان» نخستین «سیاستمداری» باشد که در جهان اسلام و دنیای عرب، پنهانی با کاخ‌های امپراتوری روم شرقی ارتباط راهبردی یا ارتباط خائنانه برقرار کرده و در راستای منافع منطقه‌ای امپراتوری، گام‌های آسیب‌آفرین و ضربه‌زننده به منافع اسلام و مسلمانان را برداشته باشد؛ چرا که سیاست‌های فرهنگی و ضد دینی معاویه بیش از آنکه به‌سود حکومت نوپای «اموی» تمام شود، به‌سود سیاست‌های امنیتی امپراتوری روم شرقی تمام شده است.

ادامه دارد...

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.